برادرانش به عمل آورد . اين تقويم ، با كتاب تورات كه خروج بنى اسرائيل از مصر را 480 سال پيش از بناى معبد سليمان ( ع ) يعنى حدود سال 971 ق . م مىداند « 1 » در تضاد است . زيرا وقتى خروج در حدود 1450 ق . م باشد در نتيجه ورود بنى اسرائيل بايد در حدود 1880 - 1850 پيش از ميلاد باشد ، در صورتى كه بنا بر تقويم باستان شناسان اين تاريخ عصر حضرت ابراهيم ( ع ) است و بنا بر كتاب تورات اين عصر مىبايست 250 سال با عصر حضرت يوسف ( ع ) فاصله داشته باشد ، بنابراين عبارت تورات از نظر زمان شناختى باستان شناسان قابل قبول نيست . « 2 » باستان شناسان ، بنى اسرائيل را كه به آنان عبرانيان گفته مىشود با اسناد كشف شده به خط مصرى قديم در مورد كارگرانى كه به آنان عپيرو يا هپيرو و يا هبيرو اطلاق شده ، منطبق مىدانند . بر اساس اين اسناد ، اين كارگران ، بومى و محلى نبوده و همانند طبقه‌اى از اجتماع محسوب نمىشده‌اند . پاييروسى از زمان توتمس سوم « 3 » فرعون مصر ( 1450 - 1505 ق . م ) آنها را خدمهء اصطبل ذكر مىكند كه آمنوفيس دوم « 4 » در قرن هفدهم بيش از ميلاد ، 3600 نفر از آنان را به عنوان زندانى از كنعان آورد . بر اساس نوشته ار . ب . دوو آنها جزو مهمى از ملت شام - فلسطين بودند . در حدود 1300 ق . م در زمان فرمانروايى ستى اول « 5 » همين عپيروها ( عبرانيها ) اغتشاشاتى در ناحيهء بيت‌شان در كنعان برپا كرده‌اند و در زمان سلطنت رامسس دوم عده‌اى از آنان براى سنگ كنى از كوه يا حمل دستكهاى چوبى جهت كارهاى فرعون به كار گرفته مىشدند .

--> ( 1 ) . تورات ، كتاب اول ، پادشاهان 6 : 1 . ( 2 ) . دكتر بوكاى ، مقايسه‌اى ميان تورات ، انجيل ، قرآن و علم ، ص 302 . ( 3 ) . Tutmes . ( 4 ) . Amenophis . ( 5 ) . Sethi I .